Afgod

Ik heb een afgod, mijn fiets, of eigenlijk fietsen in het algemeen. Mijn afgod is een antigod, namelijk een god anti-auto. Mijn god is mij heilig. Zorgt niet voor geluidsoverlast, heeft nauwelijks ruimte nodig, gebruikt alleen mijn energie en ik kan de fiets zelf onderhouden.

Mijn afgod is CO2 vrij, althans afhankelijk van wat ik de dag ervoor heb gegeten . En ik kan er ongeveer overal mee komen waar ik maar wil. Ik kan niet zonder mijn afgod, ik zou het niet kunnen missen.

Ik weet dat ik deze afgod niet mag aanbidden. En eigenlijk hoop ik dat ook zo min mogelijk te doen. Maar toch…

Theorie en praktijk

Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’ (Matt. 28:19,20).

Tja, en daar sta je dan. Op een schoolplein waar zojuist de pannakooi is neergezet. Ik zit in de bus van “The Mall” (Youth for Christ) te praten met een meisje van ongeveer 11 jaar. Op de achtergrond zie ik dat het voetbalspelletje in de pannakooi langzaam escaleert. Mijn collega probeert het spel nog in het gareel te houden. Er wordt getrapt, niet tegen de bal.

Missionaire kerk. Wat mag het kosten?

Kijkend naar een willekeurige kerkelijke gemeente, de enige (meestal fulltime) professional is de voorganger. We vinden het belangrijk dat de gemeente waar we lid van zijn goed geleid wordt, dat we goed onderwijs krijgen, dat we de door hem ons ook gesteund gaan voelen. Een leider van de gemeente, die ons verder op weg helpt in ons geloof. Daarnaast vinden we het prettig dat hij ons ook huwt en begraaft volgens de gebruikelijke rituelen en traditie. Vanuit de traditie is het ook zo gekomen dat een voorganger een betaalde (fulltime) functie heeft binnen een gemeente. Maar die vanzelfsprekendheid, is dat nog wel van deze tijd?

Chocolade

Pasen komt er weer aan. Het duurt nog een week of 5, maar de winkels liggen vol met chocolade paaseitjes. Afgelopen jaren was er rond Sinterklaas een oproep van Oxfam Novib om eerlijke chocoladeletters te kopen. Deze oproepen zijn zo goed gelukt dat er in 2012 nog alleen maar ‘eerlijke’ chocoladeletters te verkrijgen zijn. In navolging van kan je dit ook zeggen van de paaseieren, die nu te koop zijn. Dus kunnen we ook dit jaar ons ongans eten aan chocolade eieren, zonder ons schuldig te voelen over de medemens in de tropische landen. Zij krijgen een eerlijke prijs voor hun cacao. Toch?

Je hebt gekken en profeten

Johannes kleedde zich in kamelenhaar, hij at wilde honing en sprinkhanen. Hij doopte mensen in de Jordaan, hij sprak over het koninkrijk van God, dat dichtbij was. Een raar mens was hij. Of was zijn kleding en dieet gebruikelijk? Ik denk van niet. Kijkend naar profeten in het Oude Testament is er een soort traditie te herkennen. Elia, Amos, Johannes, waren mannen die destijds al uitzonderlijk waren. Ook vandaag zouden we raar opkijken als  je ineens een harig figuur, gekleed in oude vuile kleding hoort roepen: “Bekeer je, het koninkrijk van God komt eraan!