Dienen

Vanochtend kwam ik nog ruim op tijd binnen bij het restaurant van de universiteit. Een man was er nog bezig de vloeren aan het wissen. Ik groet hem een goedenmorgen en loop door. Ik doe mee met een voedingsproef, vandaag was de laatste keer. We worden uitgenodigd om op onze plaats te gaan zitten, alwaar een blad staat met monsters (samples) van verschillende ontbijtproducten, drankjes. Hieruit mochten we er 1 kiezen, degene die we het lekkerst vonden. Dat konden we dan invullen op een papier, waarna we het product ook daadwerkelijk zouden gebruiken als ontbijt.

Ik gaf het papier aan de onderzoekster, die ook gelijk mijn blad met samples meenam. Even later kwam ze terug met een halve liter van het gekozen product, ik kon rustig gaan ontbijten. Het was ook gezellig, er waren meerdere proefpersonen bij elkaar, in totaal waren we met z’n 28-en. Zodra je genoeg had van het product mocht je de onderzoekster roepen, die je een vragenlijst gaf. Na het invullen gaf ik die haar weer terug.

Na deze proef loop ik het restaurant uit, ga een trap af, groet de vrouw die daar aan het schoonmaken is. Vervolgens loop ik door een ander deel van het restaurant. Ook daar was iemand aan het schoonmaken. Buitengekomen pak ik mijn fiets en rijd naar een ander gebouw van de universiteit.

Vandaag studeer ik een tijdje in de bieb, dat is lekker rustig en dan kan ik even grote slagen maken. Ik kom daar binnen en loop even naar de koffiebar en koop daar een bakje koffie. Even geen lekkers erbij, ik zit echt wel vol van die ontbijtyoghurt. Met mijn bakje bestijg ik de trappen van het gebouw, loop langs het restaurant, waar de tafels nog even worden opgeruimd en keurig neergezet worden. In de bibliotheek zet ik mijn tas neer, ik plug de stekker van mijn adapter reeds in het stopcontact, dan hoef ik dat straks niet te doen. Ik plaats mijn laptop op de tafel en start deze op. Onderwijl wacht ik even tot ik ga zitten, dan kan de man die aan het stofzuigen is, ook even mijn plekje doen. Ergens anders worden de prullenbakken geleegd.

Langzaam drink ik een slokje van de koffie. Eindelijk kan ik mijn stukje gaan schrijven over hoe je als christen kunt dienen. Eens denken….

Michel Altorf-van der Kuil