Een vrouw staat op de voetgangersbrug tussen Amsterdam Centraal Station en het centrum. Ze roept: “Alleen Jezus kan u het leven geven!” Verder proclameert ze:” For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.”
Mensen zijn onderweg. Onderweg tussen station en centrum; tussen vervoer en winkelen; tussen onderweg zijn en behoeften vervullen. Op de brug tussen deze twee werelden staat deze vrouw te vertellen over Jezus. Dat Jezus de weg is, dat Jezus je geluk geeft, dat je zonder Jezus geen leven hebt.
Niet één stopt er. Allen lopen langs, allen negeren haar. Net als in het echt loopt iedereen tussen de richting van het leven en de behoefte bevrediging. Net als in het leven, stopt er niemand om even te luisteren, of om even na te denken. Ze horen de roep niet, ze zijn te druk met de wereldse zaken. Of ze negeren haar, ze willen haar niet horen. Even niet stil staan bij wat het leven meer kan bieden dan het aardse transport of goederen.
Maar zij houdt vol, ze gaat voort met het uitdragen van haar boodschap. Ze is gevuld met de energie van haar Heer. Tot die ene voorbijganger komt en wel wil luisteren…